อ.อ. พราหมณ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 25 / 45

ธรรมะ ประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 4 พบ มหาพรหม) ๓๐๘ พระองค์ ทำให้แว่นแคว้นต่างๆ มีแต่ความสงบสุข นอกจากนี้ ท่านยังสอนพราหมณ์ที่มีชื่อเสียงอีก ๗ คน ซึ่งเป็นที่นับถือของ เมือง อีกทั้งสอนมนต์แก่บริวารอีก

บทนี้เล่าถึงการที่มหาโควินทพราหมณ์ ได้สอนพราหมณ์ชื่อดัง 7 คนและบริวาร 700 คน เพื่อเผยแพร่พระธรรมและกิตติศัพท์ของตน ที่ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับการเห็นมหาพรหมและได้วางแผนที่จะหลีกเร้นตัวเองในฤดูฝนเพื่อปฏิ

ธรรมะ ประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 4 พบ มหาพรหม) ๑๑๐ เมือง แล้วหลีกเร้นปฏิบัติธรรมจนครบ ๔ เดือน โดยไม่มีผู้ใดเข้าไป หานอกจากคนส่งอาหารเท่านั้น เวลา ๔ เดือนผ่านไปไม่มีอะไร เกิดขึ้น มหาโควินทพราหมณ์คิดว่

ในตอนที่สี่ของมหาโควินทสูตร มหาโควินทพราหมณ์ใช้เวลาสี่เดือนในการปฏิบัติธรรมโดยไม่มีการรบกวน จนกระทั่งสนังกุมารพรหมปรากฏตัวต่อหน้าเขา มหาโควินทพราหมณ์รู้สึกตกใจและสงสัยในคำกล่าวของอาจารย์ ก่อนจะรู้ว่าเ

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 5 ขอลาบวช) ๓๑๖ ไม่มีความพยาบาทกว้างขวาง ไม่มีจำกัด ตลอดทิศทั้งเบื้องบน เบื้องล่าง เบื้องขวาง ทุกแห่ง ตลอดโลกทั้งหมดอย่างทั่วถึง น้อมไปในกรุณา ตรงนี้ข้าพเจ้าเข้าใจ

เนื้อหานี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพรหมและมนุษย์เกี่ยวกับกลิ่นเหม็นจากกิเลสที่ทำให้ไม่สามารถไปสู่พรหมโลกได้ การออกบวชเพื่อหลีกหนีจากกิเลสและใช้ชีวิตอย่างปราศจากสิ่งเหล่านั้น นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงคุณค่าข

Bssumaประช มหา โควินทสูตร (ตอนที่ 5 ข อ ล า บ ว ช ) ๓๑๗ มหาโควินทพราหมณ์รีบไปเข้าเฝ้าพระเจ้าเรณู กราบทูล ว่า “ขอพระองค์ทรงโปรดแสวงหาที่ปรึกษาผู้อื่น ที่จักพร่ำสอน เกี่ยวกับราชสมบัติแด่พระองค์เถิด บัดน

ในตอนที่ 5 ของมหาโควินทสูตร มหาโควินทพราหมณ์ตัดสินใจที่จะออกบวชแม้ว่า พระเจ้าเรณูจะพยายามขอให้เขาอยู่ต่อไป โดยมหาโควินทชี้แจงว่าต้องการแสวงหาโมกขธรรมจากการเชื่อฟังคำสอนของมหาพรหม และไม่ยินดีในชีวิตฆรา

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 5 ขอลาบวช) ๓๑๘ พระราชาฟังดังนั้นทรงมีรับสั่งว่า “โควินท์ ท่านกล่าว คำใด เราเชื่อคำของท่าน พวกเราจักคล้อยตามท่าน ขอท่านจง เป็นครูของพวกเราเช่นเดิมเถิด พวกเราฟังแล้

ในตอนที่ 5 ของมหาโควินทสูตร พระราชาฟังคำของมหาโควินท์และมีความตั้งใจที่จะออกบวช พร้อมกับกษัตริย์ทั้ง 5 ที่ปรึกษากันเรื่องการบวช โดยมีการแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจในการศึกษาธรรมะและการออกบวชอย่างจริงจัง

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๗ ออกบวช) ๓๒๔ กลิ่นเหม็นเหล่านั้น ผู้ครองเรือนจะพึงย่ำยีแบบง่ายๆ ไม่ได้ ข้าพระองค์จะออกบวชเป็นบรรพชิต” พระราชาทั้งหลายตรัสอ้อนวอนครั้งสุดท้ายว่า ท่านโควินท์ ผู้เจ

บทนี้เล่าถึงการตัดสินใจของมหาโควินทพราหมณ์ที่ต้องการออกบวชเพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งที่ไม่ดี โดยได้รับการสนับสนุนจากเหล่าศิษย์และหญิงที่ต้องการกลับไปอยู่กับตระกูลหรือหาสามีใหม่ มหาโควินทพราหมณ์แสดงความมุ่งมั

ธรระพี ประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๗ ออกบวช) ๓๒๕ เหล่าภริยาผู้ภักดีพากันกล่าวว่า “ท่านเท่านั้นเป็น ทั้งหมดของพวกดิฉันผู้ต้องการญาติ ถ้าท่านออกบวช พวกดิฉัน ก็จะออกบวชเป็นบรรพชิตเช่นกัน” มหาชนทั้งหลายที่

ในตอนที่ ๗ ของมหาโควินทสูตร, เหล่าภริยาที่ภักดีต่อพระโพธิสัตว์ได้กล่าวถึงความต้องการที่จะออกบวชพร้อมด้วยท่าน เมื่อมหาโควินทพราหมณ์ออกบวช พระราชาและผู้คนจำนวนมากก็ตามออกบวช แผ่ความเมตตาไปทั่วทุกแห่ง แล

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๒) ๓๔๔ จะแก้แค้นพระกุมาร จึงกราบทูลว่า “คนทั้งหลายให้ทานอัน ล่วงล้ำาทาน ฆ่าบุคคลอันไม่พึงฆ่า ชื่อว่าได้ทำบุญใหญ่ จะได้ไปสู่ สุคติโลกสวรรค์ พระเจ้าข้า” พระรา

บทเรียนจากจันทกุมารแสดงให้เห็นถึงการหลีกเลี่ยงการทำบาปและวิธีการที่จะไปสู่สุคติโลกสวรรค์ โดยการเข้าใจถึงการให้ทานและความสำคัญของการไม่ฆ่าคน โดยพราหมณ์ที่คิดร้ายต่อผู้บริสุทธิ์ไม่ได้บอกทางที่แท้จริง จึ

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๔) ๓๕๘ ต้องทำปิตุฆาต พระกุมารจึงได้แต่อดทนอย่างที่สุด ฝ่ายกัณฑหาลพราหมณ์คิดว่า “พระราชาพระองค์นี้ใจอ่อน ประเดี๋ยวให้ปล่อย ประเดี๋ยวให้จับพระราชบุตร พระองค์อ

ในเรื่องนี้ พระกุมารต้องเผชิญกับความยากลำบากและไม่สามารถหลบหนีจากการถูกบูชายัญได้ แต่พระนางจันทาเทวีได้แสดงความรักและความสัตย์ซื่อ ด้วยการอธิษฐานขอให้สามารถอยู่ร่วมกับพระสวามี ซึ่งส่งเสียงคร่ำครวญถึงอ

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๔) ๓๖๐ แม้พระบิดาจะถูกขับจากราชบัลลังก์ แต่จันทกุมารยัง รักพระบิดาดังเดิม ทรงหาโอกาสนําอาหารไปเลี้ยงดูพระบิดา ไม่ให้ขาดตกบกพร่อง จากนั้น พระองค์เริ่มบำเพ็ญท

ในบทความนี้กล่าวถึงจันทกุมารที่แม้พระบิดาจะถูกขับออกจากราชบัลลังก์ แต่ยังคงมีความรักและดูแลพระบิดา พร้อมทั้งบำเพ็ญทานและปกครองด้วยทศพิธราชธรรม แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของขันติธรรมในเส้นทางสู่การตรัสรู้

Boประช บริจาคดวงตาเป็นทาน (อุปบารมี) ๕๑๔ พระราชทานพระเนตรข้างหนึ่งแก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระ ราชาสดับถ้อยคำเช่นนั้น เกิดความปีติปราโมทย์ยิ่งนัก ถึงกับ เปล่งอุทานว่า “เป็นลาภใหญ่ของเราหนอ ความปรารถนาขอ

เรื่องราวนี้เล่าถึงพระราชาที่มีความปรารถนาที่จะบริจาคดวงตาให้กับพราหมณ์ตาบอด โดยพระราชาเชื่อว่าการให้สิ่งที่มีค่านั้นมีคุณค่าทางจิตใจมากกว่าความรักต่อตนเอง แม้จะมีผู้ห้ามปราม แต่พระราชาก็ยืนยันในการทำ

ธรระพี ประช บริจาคดวงตาเป็นทาน(อุปบารมี) ๕๑๕ การบริจาคของเรา และอย่าได้ถือโกรธในพราหมณ์นี้เลย” จากนั้นพระองค์ทรงรับสั่งให้แพทย์ควักดวงตาทั้งสองออก หมอได้บดโอสถหลายขนานทาพระเนตรเบื้องขวา พระองค์ได้ รับ

บทนี้เล่าถึงความมุ่งมั่นของพระราชาที่ตัดสินใจบริจาคดวงตาของพระองค์ ด้วยการข่มทุกขเวทนาที่เกิดขึ้น ขณะที่แพทย์พยายามหยุดการทำ แต่พระราชาสั่งให้ทำต่อไป พระราชาเชื่อว่าการบริจาคดวงตาจะนำไปสู่การเข้าถึงพร

Boประช บริจาคดวงตาเป็นทาน(อุปบารมี) ๕๑๖ เมื่อพระราชารู้ว่า พราหมณ์มองเห็นได้เป็นปกติ ทรงโสมนัสเป็น อย่างยิ่งมีปีติแผ่ซาบซ่านไปทั่วพระวรกายข่มทุกขเวทนาที่เกิดขึ้น ทำให้ความเจ็บปวดที่มีอยู่หายไปหมดสิ้น

ในช่วงหนึ่ง พระราชาได้บริจาคดวงตาของตนให้กับพราหมณ์ โดยที่มีการรับรู้ถึงความปีติและความสุขที่เกิดขึ้นจากการให้ หลังจากนั้น พระราชาได้ออกผนวชเป็นฤๅษีและสะท้อนความรู้สึกของการเป็นผู้ให้ที่มีใจศรัทธา จนก

ธรรมะเพื่อประชา กระต่ายน้อยในดวงจันทร์ (ทานปรมัตถบารมี) ๕๒๒ สัตว์เหล่านั้นเชื่อฟังกระต่ายโพธิสัตว์ พอเช้าตรู่ นากจึง ไปยังฝั่งแม่น้ำเพื่อหาอาหาร ได้ปลาตะเพียนที่คนนำมาฝังหมก ทรายไว้ ส่วนสุนัขจิ้งจอกก็

เรื่องราวเกี่ยวกับกระต่ายโพธิสัตว์ที่ตั้งใจจะสละชีวิตเพื่อทำทาน เมื่อพระอินทร์แปลงเป็นพราหมณ์มาเพื่อลองใจสัตว์ต่างๆ ที่ช่วยเหลือกัน โดยเริ่มจากนากที่ให้ปลาตะเพียน, สุนัขจิ้งจอกที่ให้เนื้อ, และลิงที่ให

ธรรมะเพื่อประช กระต่ายน้อยในดวงจันทร์ (ทานปรมัตถบารมี) ๕๒๓ โพธิสัตว์ กระต่ายพระโพธิสัตว์เห็นพราหมณ์มาก็มีความยินดี ปรีดาว่า ความดำริของเราจะสมปรารถนาในวันนี้ เราจะให้ทาน อันประเสริฐที่ใครๆ ยากจะให้ได้

ในเรื่องนี้ กระต่ายโพธิสัตว์มีจิตใจเด็ดเดี่ยวที่ต้องการให้ทานแก่พราหมณ์ผู้มีศีลและธรรม โดยลงไปในกองไฟเพื่อแสดงความมุ่งมั่น แม้ว่าไฟจะไม่ทำอันตรายต่อเขาเลย ท้าวสักกะจึงแสดงให้เห็นถึงความบริสุทธิ์ของจิต

ธรรมะเพื่อประช สละชีวิตเป็นทาน ( ปรมัตถบารมี) ๕๓๑ หรือแม้กระทั่งชีวิต เราก็จะให้สิ่งนั้นแก่เขาโดยไม่ลังเลเลย เรา ให้ร่างกายที่รักนี้เพื่อสิ่งที่รักยิ่งกว่า คือการหลุดพ้นจากกิเลส อาสวะเพื่อให้บรรลุพระส

ในช่วงที่พระบรมโพธิสัตว์ปรารถนาที่จะสร้างบารมีระดับสูงสุดเพื่อหลุดพ้นจากกิเลสและอาสวะ แผ่นดินและธรรมชาติทุกอย่างก็ได้มีการฝืดเคือง และเทพก็เกิดความยินดีในการสร้างบารมีครั้งนี้ ท้าวสักกะลงมาในโลกมนุษย์

28 idhan Sansum min 211 การที่แบงค์รอบท้าบุญแบบปิดบัญชีมาตลอด ทำให้บางคนรับไม่ได้...2.2...... - บุญได้ส่งผลให้ผมได้ สมบัติอัศจรรย์ในทํานอง คล้าย ๆ กับคนในสมัย พุทธกาล คือ ธุรกิจผม มันโตเร็วมาก ๆๆ เสื้

บทความนี้พูดถึงการทำบุญเชิงพุทธศาสนาและผลกระทบที่มีต่อความเจริญรุ่งเรืองในธุรกิจผู้เขียน ซึ่งเน้นถึงการทำบุญเป็นการเริ่มต้นที่สำคัญสำหรับการสร้างฐานะทางเศรษฐกิจ อธิบายถึงความสำคัญของการสละความตระหนี่แ

445)Nw5:SSSNINNU1 0 ชีวิตในปัจจุบันท่ามกลางความผันผวนของเศรษฐกิจ ไม่เพียงแต่ เราจะมือถึง ใจถึง ตาถึง ทุนถึง หรือทีมถึง แค่นั้นยังไม่พอ จำเป็น อย่างยิ่งที่จะต้องมี “บุญถึง” ด้วย ถ้ามีบุญแล้วทุกอย่างย่อ

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการทำบุญในชีวิตท่ามกลางความผันผวนของเศรษฐกิจ โดยเชื่อว่าบุญเป็นสิ่งสำคัญที่นำไปสู่ความสำเร็จ พระพุทธองค์สอนให้ทำบุญด้วยความเต็มใจและไม่เบื่อหน่าย นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างของพราห

พ 5 : 5 1 0 0 1 0 น า วิ สุ ท ธิ์ ( ห ล ว ง พ่ อ ธั ม ม ม โ ย ) 45 พอรุ่งขึ้นอีกวันฝนตกแต่เช้า พราหมณ์เห็นจีวรของภิกษุเปียกฝน เพราะว่ามณฑปนั้นมีขนาดเล็กเกินไป ฝนจึงสาดเข้ามาได้ จึงคิดว่า “เรา จะสร้างศ

ในบทนี้พูดถึงการทำบุญเพื่อชำระใจ โดยเริ่มจากพราหมณ์ที่สร้างศาลาให้พระภิกษุหลังจากเห็นจีวรของท่านเปียกฝน พระสงฆ์ได้อนุโมทนาบุญและสอนว่า ผู้ที่ทำบุญบ่อยๆ แม้จะเล็กน้อย ก็สามารถกำจัดมลทินและทำให้ใจบริสุท

ธรรมะเพื่อประชาช เราชนะแล้ว ๑๑๑ พระพุทธองค์ทรงตอบว่า “พราหมณ์เป็นผู้ถวาย” พระราชาทรงนึกชื่นชมพราหมณ์ ที่มีจิตเลื่อมใสใน พระบรมศาสดา เหมือนอย่างที่พระองค์ทรงเลื่อมใส จึงรับสั่ง ให้พระราชทานทรัพย์สมบัติ

เนื้อหาประกอบด้วยเรื่องราวของพราหมณ์ที่ทำทานในช่วงเวลาต่าง ๆ และผลของการทำดีที่เกิดขึ้น เมื่อพราหมณ์ได้เงินจำนวนมากจากการถวายทานที่มีจิตใจเลื่อมใสในพระรัตนตรัย เพราะความอุดมสมบูรณ์ของเขาเกิดจากการทำกร